Siz de benim gibiyseniz, dokuz saat Stranger Things seyrettiniz,
coşkuluyum, allak bullak oldum,
şoke oldum, öfkelendim. Diziye öfkelenmedim.
Maratona devam edeceğim başka bölüm olmamasına öfkelendim
ve kedi Mews'a çok üzüldüm.
Sorularım var. Biliyorum sizin de var.
Bu bölümlerde oyuncularla,
Duffer Kardeşler ve Shawn Levy ile
Stranger Things 2 hakkında konuşacak
ve neden bana dizide bir rol vermediklerini öğreneceğiz.
Pekâlâ, ben Jim Rash, Beyond Stranger Things başlıyor...
Durun, bir dakika, şimdi değil.
Müzik başlamadan önce, bunda ciddiyim,
Bütün Stranger Things 2'yi seyretmeden bu programa başladıysanız,
yanlış yaptınız ve yanlış yapıyorsunuz.
Bundan sonra her şey spoiler. Uyarıldınız.
HAWKINS'E HOŞ GELDİNİZ
BEYOND STRANGER THINGS BEYOND 2
AKIL ALMAZ
Masamıza hoş geldiniz, sohbetimize başlıyoruz.
Başlarken güldünüz, teşekkürler.
Masamıza hoş geldiniz.
Bu yolculuğa başlarken...
JIM RASH SUNUCU
Eleven'ı oynayan Millie Booby Brown,
Mike'ımız Finn Wolfhard yanımda.
Baş yapımcı ve birçok bölümün yönetmeni Shawn Levy,
dizinin yaratıcıları, Duffer Kardeşler, Matt ve Ross.
Hoş geldiniz, konuşmaya başlıyoruz.
Önce Finn ve Millie'yi, Kar Balosu'nu konuşalım.
- Evet. Kar Balosu'nu konuşalım. - Lütfen. Daha iyi ne var?
Çok heyecanlıyım.
Önce toparlamak istiyorum. Şunu sorayım, Kar Balosu'nu
tahtaya koyup "Buraya ulaşmalıyım." mı dediniz?
- Evet. - Öyleyse...
Evet, bu tamam.
- Öyle mi? - Başlarken...
düşündüm, "Kar Balosu'yla mı bitireceğiz"?
"Evet." dediler.
- "Sanırım bekleyeceğim." dedim. - O ilklerdendi.
Tek fark...
ROSS DUFFER YARATICI/YAZAR/YÖNETMEN
Hedefimizin o olduğunu hep biliyorduk.
Sanırım başlangıçta bu ikisinin tekrar bir araya gelmesi olacaktı.
Sonuçta bir bölüm önceden yaptık,
ama onları tutmak istedik...
Delilik olurdu.
- Evet, olurdu... - Aşırıya kaçmak olurdu.
- Herkes "Aman Tanrım." olurdu. - Çok fazla.
Eleven'ın o müthiş girişi olmayacaktı.
- Evet. - Evet.
Bence ikisinin de farklı amaçları olan girişleri vardı.
- Evet. - Evet.
- Diğerini konuşacağız.
Çok yönlülüğünü gösteriyor, çünkü
Eleven agresif de olabiliyor,
sonra Mike ile zayıf yönünü görüyoruz,
güzel ve hoş görünüyor,
- güzel bir şey gibi... - Güzel bir denge.
Özellikle Finn için de. O farklı,
ama gerçekten iyi.
Evet, çünkü bu sezonda ben
Mike modunda değildim, ta ki,
üçüncü bölümün sonuna kadar. Daha çok ilgilenmeye başlıyorum.
- İyi misin? - Evet. Galiba.
- Ne oldu? - Bilmiyorum.
Bir mıknatıs gibi bir şey kaykay tahtamı çekiyordu.
Evet, çılgınca geliyor.
Sezon sonuna doğru görüyorsunuz,
yine Mike'a dönüşüyor.
Yani, o tamamen... Her şey normale dönüyor, ama... Onun için.
- Bu ne demek? - Onun için.
Onun için normale dönüyor.
- Evet. - Bu işin ikinci parçasında açıkça
olayın romantik yönü
- daha fazla gelişiyor. - Evet.
O küçük anın çekimi nasıldı?
Bunu çok çabuk cevaplayacağım.
Kar Balosu bölümünü dört gündür çekiyorduk.
- Geri dönüyorduk. - İki gün.
Yok, geri dönmemiz gerekiyordu.
Yüzde yüz...
MATT DUFFER YARATICI/YAZAR/YÖNETMEN
- Emin misin? - Yüzde yüz eminim.
Bence üç ama...
- Üç. - Ama ikiyse,
- sen yanılıyorsun. - Tamam.
Önce... İlk finalde biz dans ediyorduk ve bitiyordu.
Ben Caleb'e bulaşmak istedim
- ve Sadie'ye. - Ben de Sadie'ye.
Matt'e gittim. Belki siz daha önce bu konuda konuşuyordunuz.
"Caleb ve Sadie'nin öpüşmesini göstermeniz lazım." dedim.
Ertesi gün, hepimiz oturuyorduk,
Matt geldi ve
"Yapıyoruz." dedi. Ben de...
Sadie, "Ne?" dedi
- Evet, tastamam. - "Sadie, o kadar kötü değil." dedim.
"Kötü değil." Caleb, "Herhâlde..."
- Hayır, yani... - Şaka ediyorum.
- Çok canını sıkmışsın. - Evet.
Yatıya kalıyorduk. "Tanrım, heyecanlı mısın?" dedim.
Şöyle dedi: "Millie, ben sadece...
Düşünmek bile istemiyorum, herhâlde olmaz."
"Sadece bir dans olacak ve sonra..." dedi.
Sonra oraya varıyoruz.
- Caleb'e dedim ki... - Üzerinde giysisi var.
"Olacak galiba." gibi.
Ben de, "Senin için mutluyum." dedim.
Dans etmeye başladık.
Sonra bize geldi. Düşünülmemişti bile.
Caleb'in gülümsemesi dondu kaldı.
ÇIKARILMIŞ SAHNELER
- "Çekiyoruz." - Caleb havaya girdi.
Caleb hazırdı.
- Üçüncüde... - Dudakları hazırdı.
Üçüncüde, "Tamam." oldu.
Ama... Çevrelerinde sabit kamerayla çekim yapıyorduk
ve hep Caleb'in tepkisini kaçırıyorduk.
- Bu yüzden çok... - Sadie şöyle oldu...
Ben, "Sadie, yavaş." oldum.
Bölümün adını "Öpücük" diye değiştiremez miyiz?
SHAWN LEVY BAŞ YAPIMCI/YÖNETMEN
Bütün bölümü öpücük üzerine yapalım.
Ama çok uzun sürdü gibi geldi çünkü
çok sıcak bir spor salonundaydık...
- Bütün figüranlar alkışlamadı mı? - yanımızda...
- Değil mi? - Alkışladılar.
Bizi alkışladılar, bu da çok tuhaftı.
- Öpüştükten sonra mı? - Dans ediyoruz,
Finn böyle... Bir vantrolog gibiydi...
"Tamam, geliyorum." gibiydi. Ben de...
- Ben de... - Hayır, yapmadın.
- Yemin ederim. - Yaptı.
Yakından bakarsanız konuştuğumu görürsünüz.
- Tanrım. - Geliyorum." dedi.
- Tekrar seyredeceğim. - Söyledim mi bilmiyorum.
Bu sahneye bakıp söylemediğinden emin olmalıyım.
Değiştirmemiz lazım.
Sonra herkes alkışladı, berbattı.
- Alkışlama berbat etti. - Evet, berbattı.
Hiç tepki olmasa daha mı iyiydi?
- Sussalardı. - Çocuklar,
"Sırf alkışa gelmişler."
- Evet, herkes "Oooo!" oldu. - Herkes, "Evet!" oldu.
Ya da yuhalıyorlardı. "Ne oldu?"
Hepimiz yeni hareketimizin sessizce "Geliyorum" demek olduğuna karar verdik.
Hep cast ekibinin bu olağanüstü çocukları
nasıl bulduğunu merak ettim.
Şimdi seçme kayıtlarından bazılarına bakalım.
TV'ye millet.
Merhaba, adım Caleb.
- Tanrım! - 13 yaşındayım.
- Noah Schnapp, on yaşındayım. - Adım Millie Brown.
- Ben 11 yaşındayım. - Merhaba. Ben Finn Wolfhard. Hastayım.
Tanrım.
Boyum 1,50, 12 yaşındayım.
Adım Gaten Matarazzo, 12 yaşındayım.
Tuhaf mıyım?
Bazen kendimi şey gibi hissediyorum... Bilmiyorum.
Takılıp kalmışım gibi.
Onları göremezsin.
- Ne kadar üzgün görünüyorum. - Susan Sarandon gibisin.
Hiç seyretmedim.
Nancy, beni dinle.
- Dinle. - Dinle.
Bu herhalde en ciddi, en önemli şey.
Gördüm...
Tanrım.
onları.
Hatırladın mı, iki gün önce...
o sihirli numarayla,
Millennium Falcon'um gerçekten uçuyor gibi görünüyordu?
Ama ben onu bir iple bağlamadım, gerçekten uçuyordu.
Hayır, kanıtlayacağım.
Önce yemin et, verebileceğin en mükemmel söz.
Bu verebileceğin en mükemmel söz olabilir.
Verebileceğin en mükemmel söz. Yemin et!
Orada dur Nancy.
Tamam. Şimdi gözlerini kapat.
Dışarı çıkmıyorum,
- gözlerini kapatana kadar. - Tamam, kapalılar.
- Aç. - Aç.
Aç.
DUR
Keşke bu kadar iyi görünen seçmelerim olsa. Ciddiyim.
- Evet. - Yani, bazı güzel gözyaşları.
Her yerde oyuncular...
Sizler bebektiniz. Umarım her yerde oyuncular
yataktan da seçmelere katılabileceklerini anlamışlardır.
- iPhone'da. - belli ki...
iPhone'dan ve çok hastayken...
Görüntü odaklanmış olmasa da olur.
Sana bunu sormak istiyorum.
Sizi şeye götürmezsem, herhâlde hata etmiş olurum.
Sizler için bu noktada herhalde boş bir sayfaydı.
Bu yolculuk birinciden daha zor muydu?
Anlamadım. Her şey planlıydı.
- Tamam, iyi. - İlk önce.
- Sanırım... - Mükemmel planlanmıştı,
- çok yıl için. - Çok iyi planlandı.
Hayır, dehşete düşürücüydü.
Dizi yayınlanmadan başladık.
İlk sezondan önce.
Yeşil ışık verilmeden başlandı...
Netflix bir odada yaratmaya başlamamızı istedi,
işin başında bir yük
ya da hayranların ne düşüneceği endişesi yoktu.
Bu da iyiydi,
ama hikâyeyi zorlama hissi vermeden
nasıl sürdüreceğimizi ve en az birkaç yıl daha
nasıl devam ettireceğimizi düşünmek korkutucuydu.
Birinci sezonda Will'in yok olmasının gerilimi var,
bu herşeyi toparlıyor, biz de kaybettik...
Onu kaybettik ama aynı zamanda bütün karakterler,
şimdi onları çok daha iyi tanıyoruz.
Hele bütün oyuncularla çalıştıktan sonra
onlara yazabilmek
ve Millie ve Dave gibi insanları bir araya koymak gibi.
Ne demiştik?
Önce akşam yemeği, sonra tatlı.
Daima.
Kural bu.
Tamam mı?
Evet.
Gördünüz mü? Farkı gördünüz mü?
İkinci sezon hakkındaki ilk sohbetimizden,
çocukların ikinci sezonun hikâyesinin
daha iddialı, daha sinematik olmasını istedikleri belliydi...
ama önsezileri karakterlere bağlı kalmalarını söylüyordu,
boyut ne kadar büyürse büyüsün...
Evet.
Hiç kuşkusuz, herkesin bildiği gibi
ikinci sezon biraz değil, çok daha büyük.
Ama kökü hâlâ sevdiğimiz bu karakterlerde.
Senden asla vazgeçmedim.
Seni her gece aradım.
- Her gece... - Üç yüz elli üç gün boyunca.
Bu sezon yeni karakterler eklemek demek.
Bob, Murray...
Max ve Billy içlerinden bazıları.
Bunu yaparken eklemek istediğiniz karakterler hakkında fikriniz var mıydı?
İlerledikçe mi keşfettiniz?
İçlerinde, "Bu tip biri bize lazım." dediğiniz birileri var mıydı?
Bir şekilde geliştiler. Yani, Billy biz...
O işin başındaydı, çünkü insan olan bir düşman istemiştik.
Ve... aslında Steve daha çok böyle başladı.
Sonra Steve çok daha farklı bir karaktere dönüştü.
Biz bir insan kötü adam getirmek istedik.
iflah olmaz ve biraz sosyopat biri.
Senin gibi güzel birinin korkacak şeyi yok.
Denizde çok kaltak var.
O karakter işte oradan geliyor. sonra Bob, Joyce'un bir tür...
biraz şapşal bir erkek arkadaşı olsun dedik.
Böyle şeylerin filmlerde ve çizgi romanlarda olduğunu sanırdım.
Hiç kuşkusuz Hawkins'de değil ve senin gibi birine hiç değil.
- Veya sana. - Evet.
Bob Newby, süper kahraman.
Sonra o... O... Burası bizim...
Genellikle biraz stereotiple başlıyoruz,
bu karakterler yönünden, sonra Sean Astin geldi.
Ve Sean'a âşık olduk.
- Bantta mı? - Büyük hayranıydım.
- Kendini kaydetti. - Kendini kaydetti.
Ben şimdi kaydediyorum. Bunu yapmak lazımmış.
Ben bantlara bakıyorum... Elbette siz gidebilirsiniz...
Sonra birden bire Samwise.
Aniden, sadece...
- Aslında o kadar sevimli olmayacaktı. - Yıldırım gibiydi.
- Sahi mi? - Öyle büyük bir
rolü olması planlanmamıştı.
Sean diziye girdi ve beklediğimizden
- çok daha fazlası oldu. - Bu Steve Harrington'da oldu.
- Gelişti ve... - Joe ile oldu.
Öyleyse, bütün Bob'un "Beyin" meselesi ve esrarı çözmelerine yardım...
Amaç o, X'i bul.
Öyle mi? X'de ne var? Korsan hazinesi mi?
Bob, soru yok.
Tamam.
Sadece şey gibiydik,
"Sean'u burada daha çok istiyoruz, o enerjiyi seviyoruz."
Aslında Joyce için de iyi.
PERDE ARKASI
- Bu üzücü. - Bunu verecekti...
Bob'un ilk versiyonu şeyi...
Yani Will'e tavsiye veriyor...
Az önce Bay Boulder'a baktım...
ve onun aptal suratına dedim ki, "Git. Git!"
bu berbat bir tavsiye çıkıyor,
- yani karşı çıkmak... - "Git!"
Ben de size bunu sormak istiyorum,
çünkü bence o noktada ilginç olan...
ben seyirciysem,
o anda, "Bob kötü mü?" diye düşünüyorum.
- Sahi mi? - Çünkü sebebim şu:
Neredeyse önsezi gibi, şöyle diyor: "Durup
onunla yüzleşmelisin."
O kısacık anda "Bu kasti miydi?" dedim.
"Yapılmalı mıydı?"
Öyle olmalıydı. Hiçbir fikri yok.
Yani nereden bilebilirdi?
- Kesinlikle. - Bob'a yükleyemezsin.
- Doğru. - Öyle.
Bu devam sezonunun büyük bir bölümü,
senin evrimine
ve temelde olman öngörülen veya dönüşeceğin
kişiye yaklaşmana odaklanıyor.
Doğru? İlk tanıştığımız yerden.
Hopper'ın kulübesinde seni tekrar görüyoruz.
SAHNE ARKASI
Merak ediyorum,
David Harb, Hopper ile çok zaman geçiriyorsun.
O nasıl oldu?
O şöyleydi...
Onunla sahneler çok ilginç ve eğlenceliydi.
Onsuz sahneler?
Oturup pembe diziler seyrettim.
- Evet. - Eggos yedim.
Tanrım.
- Mike'ı buldum. "Mike! Mike!" - Zavallı Mill.
Gözbağını tak, çıkar.
Gerçekten Eleven gibi hissettim.
Takılmış gibi hissettim.
Sonra.. Ne zaman David ile bir sahnem olsa,
elektrikli gibiydi. Çok eğlenceliydi,
çünkü bir sahneye çok fazla enerji katıyordu
ve sanırım büyüklük katıyordu,
bundan sekip sıçrayabilirmişim gibi.
Bana bir replik söylüyordu, ben ona karşılık veriyordum.
Çok eğlenceliydi. Sonra Shawn veya Duffer'lar geliyordu,
ve "Tamam, tonu yumuşat." diyorlardı. "Sakin ol."
Biliyorduk... Duffer'lar S tranger Things 2'nin
büyük bir bölümünde Eleven ve Hopper'ın
eşleşmesi fikrini ortaya attıklarında
herkes anladı, bu Titanların Savaşı gibi olacaktı.
Yalan söylüyorsun.
Yalan söylemem. Korurum, beslerim ve öğretirim.
Senden sadece bu üç basit kurala uymanı istiyorum.
Üç kural. Ne biliyor musun?
Bunu bile yapamıyorsun!
Birbirlerini ciddi şekilde sinirlendiriyorlardı.
Güce karşı güç oluyordu.
Bir tartışmayı çekerken...
- Evet, gerçek bir güç, sonra güç... - Evet, güçleri var.
Ne yazık ki, David Harbour bugün buraya gelemedi ama...
- Doğu Avrupa. - işte Hopper için söyledikleri.
Şunu söylemek istiyorum, Hopper'ın bir baba
olduğu kadar erkek olmasına da çok mutluyum.
Full House'daki gibi tatlı çocukları olan
ama kendi kişiliğini kaybeden
sevimli bir baba olmak istemem.
Onun sevdiğim yanlarından biri,
işi berbat ettikten sonra
Cadılar Bayramı şekeriyle eve gelerek
Eleven'ı kurnazca manipüle ediyor.
"Burada tek başıma şeker yiyor olacağım." diyor ve...
"Kalp krizi geçirebilir, şişmanlayabilirim, umurunda olmaz."
Bu tam babaların yapacağı bir şey,
babam büyürken bana yapardı.
Bence onu koruyor.
Sanırım, Mike ile ikisini
ve aralarındaki bu hoş şeyi.
Sanki onun çok hızlı büyümesini istemiyor,
oğlanlarla öpüşmesini kesinlikle istemiyor.
- Evet. - Çok iyi.
İşte böyle. Ama yani...
Burada bir baba-kız ilişkisi oluşturuyorsunuz.
- Paper Man'daki gibi. - Ben hatırlamıyorum...
Yani, o yüzden... Geçen sene o Eggoları
- kutuda bıraktı. - İki fikirdi.
Will iyi değil, Hopper'la Eleven'ı bir araya getirmeliyiz.
Bizi bu sezona başlatan bu oldu.
O iki büyük fikir heyecanlandırıcıydı.
Bir de şu konuda heyecanlıydık. Eleven...
Birinci sezonda sudan çıkmış balık gibi
ve neredeyse bir uzaylı gibiydi,
E.T. tarzında, bu oğlanlar ona bakıyor.
Bu sezon yapmak istediğimiz...
- Onu insanlaştırmaktı. - Evet
ve büyüme yolculuğunu göstermek, o bu dünyada
ama henüz... Hâlâ büyüyor.
Bir de, o ergenlikle,
kendini kapana kısılmış ve yalıtılmış hissediyor
- ve... - Sıkkın.
- İsyankar. - Birçok duygu da var, ama ayrıca
bu duyguların yanında, güçleri de var.
Bu da...
Psişik öfke de değinmemiz gerektiğini bildiğimiz...
O masadaki ilk şeylerden biriydi, psişik öfke.
O da... Evet, onu Shawn yönetti.
Ve en sevdiğim şeylerden biri.
O da...
O kadar ilgi çekici ki,
çünkü David Harbour ve Millie var.
İkisi de olağanüstü.
O sahne kusursuz yazılmıştı. Senaryoda...
sözlüğü karıştırmak ve kanepeyi itmek vardı.
Ama bütün o kapı çarpmalar filan
sadece çekimlerde bulduğumuz şeylerdi.
Özel efekt ekibimiz
bunları o anda halletmek zorunda kaldı.
- O anda. - O...
Gerçekten pencereleri patlattınız.
- O acayipti. - Ve gerçekti.
Orada görsel efekt yok.
- Camları... - Gerçek miydi?
- David nasıl korundu? - Bir şekilde bloke ettik...
Yüzünü o kapıya döneceğini biliyorduk.
Yüzünün korunacağını biliyorduk.
Dublör kullanmak istemedi.
- Evet. - Yani o tamamen gerçekti.
- Bu muhteşem. - Çok şahaneydi.
Finn, Stranger Things'te Mike'a bakış açınızı, sonra Stranger Things 2'de
Mike'a bakış açınızı konuşmak istiyorum.
Hâlâ onu lider sayıyorsunuz,
şimdi Eleven'dan da ayrısınız.
Emo Mike. Sette ona öyle diyorduk.
Sette ona öyle diyorduk.
Bence bütün o konu, sanki...
bir yılda, artık etkileyeceği
kimsesi yok, çünkü, büyüyorlar
eskisi kadar çok D&D oynamıyorlar,
bu yüzden o şekilde insanları etkileyemiyoruz.
Yaşın D&D oynamakla ne ilgisi var?
Sen hâlâ oynuyorsun.
İkinci sezonda hiç D&D sahnesi gördün mü?
- Yok. - Daha çok Atari vardı.
Evet, daha çok Atari.
Sadece büyüklerin D&D oynaması sorun değil diyorum.
Eh, evet.
- Sorun değil. - Deneyimin mi var?
- Hayır... - Diyorum ki...
1984, belki
Gate... Dustin ve Lucas biraz...
Video oyunları istiyorlar. Mesele o.
Mike da kayıp bir kızı bularak kimseyi etkileyemiyor.
Bir kız bularak kimseyi etkileyemiyor.
Hiçbir şey yapamıyor.
Böylece yalnız birine dönüşüyor
ve kişi olarak gelişemiyor. Bence duruyor,
çünkü ona öyle geliyor ki
sırtını dayayabileceği hiç kimse yok.
Sadece senin atlatmanın daha da zor olacağını hissettik.
Ve tabii ki... Will de öyle.
Sizlere ve o eşleşmeye giden de o.
Karakterin tekrar canlandığını görebiliyordunuz,
"İşte tekrar yerimi buldum." diyordu.
- Yine... - Yine birini kurtarabilirim.
Hey, ikimiz de deliriyorsak, beraber delirelim, değil mi?
Evet...
beraber delirelim.
Yeni karakterlere ek olarak, yeni bir kötü adamımız var.
Bir Zihin Soyucu.
Yeni bir oluşum- Tekrar, devam dizisi,
daha büyük, daha güçlü bir fikir.
Bundan biraz söz edelim.
Biz... Aslında söylediğim gibi,
gelecek için temeli hazırlamaktı.
Böylece, konuştuğumuz, birinci sezonda
Demogorgon - onu hep bir
köpek balığı olarak gördük,
suyun altında olmak yerine,
başka bir boyutta, kurbanını yakalamak
için suyun dışına çıkabiliyor
ve sonra onu su altına çekebiliyor.
Biz Demogorgon'u
birinci sezonda böyle düşünmüştük.
İkinci sezonu konuşmaya başlayınca...
Ama köpek balığı...
Sadece önsezileriyle hareket eden bir hayvandır.
Böylece, sonraki...
Öteki dünyadan gelip
bilinçli olan ne olabilirdi?
Bu da Zihin Soyucunun yaratılmasına yol açtı.
Hikayeyi sürdürmekten, Voldemort'tan çok söz ettik.
Sadece köpek balığı olmayan bir tehdit gerekliydi,
- planları ve hedefleri olan. - Düşünceleri.
Anlayabileceğimiz bir şey değil.
Bu da dehşete Lovecraft gibi yaklaşmaktı.
Kozmik bir dehşet.
Başka bir boyuttan bir şey.
Niyetinin anlayamıyorsun.
İnsanın kavrayamayacağı bir şey.
Her şeyi bağlayan bir kovan beyni fikrini sevdik.
Uzun süre ona Zihin Soyucu denmedi.
Çocuklar gibi, biz de ondan gölge canavar diye söz ettik.
Biliyorsunuz, araştırıyorduk,
- Dungeons & Dragons canavarlarını... - Birkaç ay.
ve karşımıza çıktı...
Zihin Soyucuyu unutmuştum.
Zihin Soyucu karşımıza çıktı.
- "Bu çok benziyor..." dedik. - Bunu Başaşağı ile yaptık.
- Ona Nether dedik. - Başaşağı...
Aslında hiç kimse Başaşağı'nın gerçek isminin
- Nether olduğunu bilmiyor. - Senaryoda.
- Doğru mu? - Birinci sezonda.
Artık değil, birinci sezonda.
Evet, ama sette öyle diyorduk.
Karakterler ona Başaşağı dediği için,
o Başaşağı oldu, ama aslında değildi...
Kamera ile de oynuyordu. Bayıldım.
Bitirmeden önce iki büyük şeye daha değinmek istiyorum.
El'in gelişmesi veya yükselmesi.
Önce, o bağımsız bölümden söz edeyim,
tabii ki o,
birçok yönden benzersiz.
Bir tür roman gibi. Bizi küçük bir...
yan yolculuğa çıkarıyor.
Ama bitirmesi gereken şeyi bitirmesi için
dönmesinde kilit rol oynuyor.
Hepimiz için 80'lerin şehir filmlerinin farklı tonlarıni ve karanlık yönlerini
keşfetmek ve o elektriği yakalamak
hem çok eğlenceli
hem de heyecan verici oldu.
SAVAŞÇILAR
Ve diziyi Hawkins kasabasının sınırlarından biraz genişletmek.
Küçük, harika saygı duruşu parçacıklarından
veya anlarından kaçamıyorsun.
Ben bunu şuna götüreceğim...
dönüşüme. Fiziksel dönüşüme.
Kahvaltı Kulübünü yapabilirsin. Ally Sheedy'i de.
- Evet. - O dönüşümden söz ederken,
sonra şeye girmek...
-Punk Eleven'ı anlat.
- Sabır.. - Punk Eleven.
- Punko. Evet, onu istiyorum.
- Herhalde... - Punko bebek.
yapmam gereken en zor 45 dakikaydı,
- bütün hayatımda. - Kırk beş dakikanın anlamı?
Bölüm. Ama çekimi.
Canın acıdı.
En zor işti.
Gerçekten duygusal olarak çok zordu.
İnsanlar diyor ki, "O sahne öyle..."
Hayır, bu en zoruydu.
Belki de yedinci bölümdeki en zor sahne
Papa'nın orada olmasıydı.
Daha sonra banyoda
45 dakika ağladım. Hıçkırıyordum.
Acınla yüzleşmelisin.
Yaralısın Eleven.
Korkunç bir yara.
Gerçekten üzgündüm. Ben asla...
Eleven başka biri, biliyorsun ama ben...
Çok üzgündüm, sonra şey... Zordu, ben de...
Çok... Çok zor bir bölümdü.
Elin ayağın durmuyor.
Şey yapacaktım...
- Benim de bir oyun taşım var. - Sen de yapıyordun.
Aslında o bir mini Duffer.
Bize çok travmatik bir anı anlatıyor.
- Sense... - Sıra bende mi?
Gitsen iyi olur...
Bizi oraya götür. Duygusal olan neydi?
- Eleven ile bağın mıydı? - Papa ile.
- Evet Papa. O an. - Evet.
O an, diyebilirim ki
o kadar üzücü olduğunu fark etmedim.
İlk seyrettiğimiz zaman bile...
Modine içeri geliyor,
Brenner aniden geri dönüyor,
çok rahatsız edici ama en iyi Stranger Things tarzında.
Her şey onu kapının kapanışına,
büyük finale doğru götürüyor.
Geriye, "öfkeyi" kullanmaya kadar gidiyor.
Açıkça o...
Ama yaptım bunu. Yani...
- Hepsini çektim. - Kusmuk çektim.
SAHNE ARKASI
Çok midemi bulandırdı... O şey.
Geldi...
- Evet. - Kusmuğu şeyinden çıkarıp...?
Öfke ve kusmuk.
Hatırlıyorsun, çok midem bulanıyordu.
Gerçekten havadaydı ve sallanıyordu.
Çok sallanıyordu.
- Ne demek istiyorsun? - Gerçekten...
Havada asılı bir platform. Seksi bir adı yok.
Yukarıdaydı ve sallanıyordu.
Ve "İndirin beni." oldum.
Midem çok bulanıyordu, dışarı çıktım.
Senin sayende, rol yapan herkes daima
"Biraz kusmuk çekmemi ister misin?" diyecek.
- Kusmuk çekmek. - O ne demek?
Bütün bildiğim artık öyle bir şey var.
- Millie Bobby Brown oyun tekniği. - Midem bulandı.
Yönetmenler olarak, "Kusmuk çekebilir miyiz?" diyeceğiz.
Sonra bakalım oyuncular ne yapacak?
- Ve bu bağlamda... - Bu bağlamda ben de...
Sonsuza kadar konuşabiliriz.
Geldiğiniz için
- ve bu sohbet için teşekkürler. - Elbette.
Teşekkür ederim.
Sohbeti yeni bir grupla sürdürmekle kalmayacak,
sizleri bekletmeyeceğiz.
Sonraki Beyond Stranger Things her an başlayabilir.
Evet, ben aynı giysileri giyeceğim, beni yargılamayın.
Teşekkürler.
Gerçekten kusmuk çektim.
Altyazı Çevirmeni: Yakut Eren